De eenzame weg

1.Ik loop op een weg die ergens naar toe gaat,
maar waar die naar toe gaat weet ik nog maar heel vaag.
Alleen weet ik wel waar ik gister geweest ben 
maar morgen dat is en blijft altijd de vraag.
Ik loop op een weg en kijk om me heen,
voel en zie alles wat er gebeurt.
En altijd mijn lied dat bij elke minuut,
zelfs bij iedere pas die ik maak nog verkleurt.

Refr.: Het is een mistige lange weg, een eenzame vreemde weg,
maar ik hou van elke kiezelsteen en van alle mensen om me heen.

2.Ik loop op een weg die ergens naar toe gaat,
ik voel de zon en de regen op mijn huid.
En in elke nacht heeft mijn droom van het eindpunt
een heel ander beeld, weer een ander geluid.
Ik loop op een weg en eet soms de bramen 
die ik zo maar langs de kant zie staan.
Want het kan nog lang duren voordat ik er zijn zal 
en wie zegt dat het einde zal bestaan.. 

Refrein.

3.Jij loopt op een weg met andere huizen,
met andere bomen langs de kant.
maar ik weet dat onze wegen zich kruisen
en daar, daar reiken we elkaar de hand.
En wanneer wij dan in de verte kijken zien wij dezelfde horizon
en hetzelfde huis waarin we gaan wonen, 
het huis dat zolang op ons wachten kon.

Refrein.